Της Σύνταξης
Οδηγίες Χρήσης Photo-Gallery
Αποστολή στη Σάμο
Άσκηση ΣΠΗΛΑΙΟΔΙΑΣΩΣΗΣ στην Πάρνηθα
Πρόσκληση "Πελινναίο"
Πρόσκληση ΕΣΜΕΡ
Πρόσκληση Επιτροπής Διαδικτυακής Προβολής ΣΟΕ
Σπήλαιο Συκιά Λιθίου-Χίος
Κώστας Λυμάκης
Μαθήματα Αναρρίχησης
Σπήλαιο Αυγών
Χριστουγεννιάτικο Bazaar ΣΠΕΛΕΟ
Φαράγγι Διαβολογέφυρο
Μία Βραδιά στον Ανεμόμυλο
Τα μέλη μας θυμούνται...
Βιβλιοπαρουσίαση
Φόρουμ ΣΟΕ
Τεχνικές
Εν ριπή
Πριν από.....
Αγγελίες

Μέχρι τώρα η Photo-gallery του SPELEONEWS περιέχει 260 φωτογραφίες. Από σήμερα θα περιέχει και 5 Εορταστικές Κάρτες.

Για να στείλετε τις εορταστικές σας κάρτες θα πρέπει να διαχειριστείτε τις λειτουργίες που σας παρέχει η photo-gallery. Κάποιοι από εσάς θα έχετε βρει ήδη πως λειτουργεί, κάποιοι ίσως χρειαστείτε μία μικρή βοήθεια.

Αρχικά θα πρέπει να μπείτε στην σελίδα http://www.speleonews.com και να επιλέξετε από το μενού «Gallery». Θα ανοίξει ένα νέο παράθυρο. Στο μενού αυτής της νέας σελίδας επιλέγετε «Είσοδος» και στη νέα σελίδα εισάγετε το όνομα χρήστη και τον κωδικό που σας έχουμε στείλει και πατάτε το κουμπί «Είσοδος».

Τώρα λοιπόν που έχετε κάνει την είσοδό σας στην photo gallery επιλέξτε την κατηγορία «Χριστουγεννιάτικες κάρτες» πατώντας στην κάρτα-δείγμα της κατηγορίας. Θα εμφανιστούν τα 5 δείγματα που έχουμε ετοιμάσει για σάς.
Διαλέγετε μία κάθε φορά και κάνετε κλικ επάνω της.

Στη νέα σελίδα που θα ανοίξει πατάτε στο κουμπί με το σχήμα φάκελου, ακριβώς δεξιά από τον αριθμό της Φωτογραφίας (η λεζάντα του οποίου είναι: Αποστολή αυτής της εικόνας σαν ηλεκτρονική κάρτα).

Στη νέα σελίδα, αλλάζετε τα στοιχεία σας αν το επιθυμείτε και προσθέτετε τα στοιχεία του παραλήπτη, γράφετε το μήνυμά σας και πατάτε το κουμπί «Στείλτε μια ηλεκτρονική κάρτα». Μετά από αυτή την ενέργεια η κάρτα σας έχει σταλεί… μπορείτε να επαναλάβετε τη διαδικασία όσες φορές θέλετε με όσες διαφορετικές κάρτες επιθυμείτε.

Καλές γιορτές

Επιστροφή

Πρώτη αποστολή ήταν το Πάσχα του 2005 και με απόλυτη επιτυχία καταφέραμε όχι μόνο να βρούμε και να καταγράψουμε καινούργια σπήλαια αλλά το σημαντικότερο ήταν ότι δημιουργήσαμε ένα πυρήνα ατόμων όπου μοναδικό σκοπό είχε την ανεύρεση καινούργιων σπηλαίων…

Τελικά και πάλι το ενδιαφέρον του κύριου Σπυρόπουλου ήταν αυτό που μας έκανε να διοργανώσουμε την αποστολή…Όλους αυτούς τους 7 μήνες που πέρασαν από την πρώτη αποστολή , οι φίλοι μας εκεί στην όμορφη Σάμο έψαχναν για παλαιότερες αναφορές σπηλαίων αλλά και για καινούργιες. Έτσι λοιπόν το ενδιαφέρον κορυφώθηκε μετά το τελευταίο τηλεφώνημα του κύριου Σπυρόπουλου στον Νίκο Μητσάκη όπου του ανάφερε για μεγάλο αριθμό ανεξερεύνητων σπηλαίων. Μέσα σε λίγες μέρες κανονίσαμε την αποστολή μα το μόνο πρόβλημα ήταν η έλλειψη ατόμων, ούτε από τον ΣΕΛΑΣ αλλά ούτε από τον ΣΠΕΛΕΟ μπορούσαμε να βρούμε…Τετάρτη βράδυ στο σύλλογο και ψαχνόμουν συνέχεια για κάποιο διαθέσιμο άτομο μα…ξαφνικά πετάγεται κάποιος και λέει <μισό λεπτό να πω κάτι?, που πάτε? Σάμο του απαντώ και φεύγουμε Παρασκευή, θα έρθεις….ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ ήταν η απάντηση και το τρίτο μέλος λοιπόν της αποστολής ήταν ο Ανδρέας Κατσάνος, τέλεια…

Παρασκευή 4/11/2005 αναχωρήσαμε από το λιμάνι του Πειραιά και μετά από 14 ώρες με 8 μποφόρ φτάσαμε στη Σάμο 6 το πρωί…Κούραση ναι, διάθεση ναι…Έτσι από την πρώτη μέρα αρχίσαμε τη σπηλαιολογική μας δραστηριότητα…

Ξέροντας ότι αυτή την εποχή ο υδροφόρος ορίζοντας θα είναι πολύ χαμηλά επισκεφτήκαμε το σπήλαιο της Νεροτρουβιάς όπου ανακαλύψαμε καινούργια ανεξερεύνητα κομμάτια που προστέθηκαν στο δαιδαλώδες αυτό σπήλαιο…Την αποστολή πλαισίωναν ακόμα δυο άτομα, ο Ingo Kliesen και ο Κώστας Δεμερτζής όπου πριν από την είσοδο μας στο σπήλαιο τους κάναμε μια μικρή εκπαίδευση για τη χρήση των σχοινιών, και οι δυο τους ήταν άριστοι μιας και ο Ingo κάνει 40 χρόνια αναρρίχηση και ο Κώστας ασχολείται με την ορειβασία και το βουνό γενικότερα, μάχιμοι και οι δυο δηλαδή…συνεχίζοντας λοιπόν για τη Νεροτρουβιά στην επόμενη αποστολή θα διοργανωθεί πλήρης χαρτογράφηση των τριών σπηλαίων που την απαρτίζουν…Θέλει πάρα πολύ δουλειά αλλά το αποτέλεσμα θα είναι εκπληκτικό…

Τη δεύτερη μέρα ασχοληθήκαμε με το βουνό Άμπελος όπου στην περιοχή Βουρλιώτες υπάρχουν δυο ανώνυμα βάραθρα και τα δυο περίπου στα 60 μέτρα βάθος. Το πρώτο ήταν μια ανεξερεύνητη καταβόθρα…και τα δυο δεν είχαν ιδιαίτερο διάκοσμο αλλά ήταν τα καταλληλότερα για την εκπαίδευση των δυο φίλων μας…

Την τρίτη μέρα πηγαμε στην περιοχή Ψιλή άμμος και μετά από 2 ώρες trekking απλά καταγράψαμε κάποιες μεγάλες βραχοσκεπές και μια μικρή ανεξερεύνητη σπηλίτσα βάθους περίπου 2 μέτρων και μήκος γύρω στα 5. Ευτυχώς τελειώσαμε νωρίς το απόγευμα και έτσι είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε το πρόγραμμα της επόμενη μέρας…

Κάθε μέρα ξυπνούσαμε 6 το πρωί για να αρχίσουμε την δουλειά έτσι και την τέταρτη μέρα σηκωθήκαμε 6 το πρωί φάγαμε το πρωινό μας όπως κάθε μέρα και μετά ξεκινήσαμε για το ψηλότερο βουνό της Σάμου, τον Κέρκη με ύψος 1413 μέτρα…θέλαμε να επισκεφτούμε το ήδη εξερευνημένο σπήλαιο της Παναγιάς της Σαραντασκαλιώτισσας… Είναι ένα σπηλαιοβάραθρο με δυο εισόδους, στην αρχή για τα πρώτα μέτρα οριζόντιες αλλά μετά το σπήλαιο γίνεται κάθετο για 60 μέτρα περίπου όπου η κατάβαση σταματά σε τόνους από σκουπίδια τα οποία έχουν πεταχτεί από τα διάφορα πανηγύρια που γίνονται στο εκκλησάκι, στην είσοδο της σπηλιάς… Κατεβήκαμε λοιπόν τη σάρα από τα σκουπίδια και τις πέτρες και βρεθήκαμε στον πάτο του σπηλαίου που χωρίζεται σε δυο μικρές αίθουσες μήκους 12 μέτρων και ύψους περίπου 2 μέτρων των οποίων το δάπεδο ήταν γεμάτο μεάργιλο, αλλά ήταν καταστόλιστες…Πολύ παλιότερα στο σπήλαιο πρέπει να είχε γίνει μεγάλη κατολίσθηση που άλλαξε ριζικά την μορφολογία του πυθμένα του βαράθρου, έτσι πιθανές συνέχειες ήταν δύσκολο να προσεγγιστούν, βρήκαμε όμως ένα στένεμα όπου μετά από αρμάτωμα, κατεβήκαμε άλλα 12 μέτρα και συναντήσαμε μια μικρή αίθουσα… Κατά την κάθοδο του στο βάραθρο, ο Νίκος πρόσεξε ένα άνοιγμα στα δεξιά του βαράθρου… έτσι ένας-ένας κάνοντας εκκρεμές 15 μέτρων προσεγγίσαμε την είσοδο αυτού του ανοίγματος όπου αντικρίσαμε εκπληκτικής ομορφιάς σχηματισμούς, περάσαμε όλοι μέσα σε μια μακρόστενη αίθουσα σε σχήμα μεγάλου μαιάνδρου με διαστάσεις από 1 μέτρο πλάτος έως 3 και συνολικό μήκος 35 μέτρα…κάθε μέτρο αυτής της καινούργιας αίθουσας ήταν καταστόλιστο και πολύχρωμο…προς το τέρμα της αντίκρισα κι ένα στένεμα το οποίο ήταν ένα βάραθρο 10 περίπου μέτρων, μετά από μικρή διάνοιξη που κάναμε στην είσοδο του μπήκα με σχετική δυσκολία, κατέβηκα με σχετική δυσκολία και τελικά βρήκα μια αίθουσα μήκους και πλάτους 15 μέτρων… Γεμάτη από ωραίες εικόνες και από κούραση πήγαμε να ξεκουραστούμε στο ξενοδοχείο γιατί μας περίμενε άλλη μια δύσκολη μέρα…

Και πάλι πολύ πρωινό ξύπνημα, συναντηθήκαμε και με τους Ingo και Κώστα όπως κάθε μέρα και πηγαμε στο χωριό Παγώνδα όπου μας έδειξαν δυο οριζόντιες τρύπες μέγιστου μήκους 35 μέτρων… Αμέσως μετά φύγαμε από το χωριουδάκι αυτό και κατεβήκαμε προς θάλασσα μεριά για να εξερευνήσουμε ένα ενάλιο σπήλαιο… δυστυχώς αναρριχητικά δεν μπορούσαμε να το προσεγγίσουμε και έτσι πήραμε την κρύα απόφαση να βουτήξουμε στην θάλασσα για να πάμε…Ναι, ήταν κρύα τα νερά αλλά τι να κάνεις, σπηλαιολόγοι άνθρωποι είμαστε…Η αίθουσα είχε ύψος περί τα 15 μέτρα και μήκος 30 με μια μικρή αμμουδιά, και μια στενή ρωγμή όπου κατοικούσαν πολλά περιστέρια… Φύγαμε βρεγμένοι και κατευθυνθήκαμε προς την περιοχή του Πυθαγόρειου για να εξερευνήσουμε άλλο ένα πολύ όμορφο σπήλαιο αλλά δυστυχώς εύκολα προσβάσιμο στο κοινό…

Μας άρεσε πολύ ο Κερκετέας κι έτσι του ξανακάναμε μια επίσκεψη αυτή την φορά όμως για ένα ανεξερεύνητο βάραθρο στην ευρύτερη περιοχή της Καλλιθέας, το υψόμετρο του σπηλαίου ήταν στα 800 μέτρα… είχε κατακόρυφο βάθος 20 μέτρα και μια μεγάλη σάρα όπου κατεβήκαμε άλλα 5 μέτρα για να βρεθούμε στο τέλος τους σπηλαίου, βρήκαμε κάποια πολύ στενά κατεβάσματα αλλά ήταν πολύ επίφοβη η κατάβαση για πιθανή κατολίσθηση…

Την τελευταία μας μέρα την αφιερώσαμε στο σπήλαιο της Νεροτρουβιάς 3, όπου κατεβήκαμε μήπως και εκμεταλλευτούμε τη χαμηλή στάθμη του υδροφόρου ορίζοντα με μοναδικό μας σκοπό να βρούμε πιθανές συνέχειες αλλά δυστυχώς όλες πνίγονται με λάσπη…

Πάντως είμαστε σίγουροι ότι η Σάμος έχει πολύ μεγάλο σπηλαιολογικό ενδιαφέρον και το αρχείο των σπηλαίων της άνετα μπορεί να ξεπεράσει τα 100… Αξίζει λοιπόν κι άλλη κοινή αποστολή.

Επιστροφή

Περισσότερες φωτογραφίες:

Το Σάββατο 12.10.05 έγινε η προγραμματισμένη άσκηση της Σπηλαιοδιάσωσης στο γνωστό μικρό φαραγγάκι της Αγελαδίτσας στην Πάρνηθα.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα, τα μέλη που έλαβαν μέρος συναντήθηκαν σε Fast food της Εθνικής και όλοι μαζί φτάσαμε στο σημείο της άσκησης
Πήραν μέρος 10 άτομα (2 από τον ΣΕΛΑΣ, 1 από τον Ποσειδώνα, 2 από τον ΦΟΣ και 5 από τον ΣΠΕΛΕΟ).
Σκοπός της άσκησης ήταν να δούν όλα τα μέλη τη διαδικασία και το πέρασμα του φορείου από την κάθε ομάδα, καθώς και την τακτική αρματώματος, κάτι το οποίο δεν μπορεί να γίνει σε σπήλαιο.
Θύμα προσφέρθηκε ο φίλτατος αλλά και πάνβαρυς Καραγιάννης τον οποίο βγάλαμε στην έξοδο με το πέσιμο του ήλιου.
Δούλεψαν κυρίως τραβέρσες επικλινείς, με μεταξύ τους σύνδεση.
Είναι πλέον φανερό ότι υπάρχει τεράστια διαφορά από πέρισυ, αφού πλέον όλα τα μέλη έχουν εμπεδώσει τη διαδικασία αρματώματος για διάσωση και γίνεται πλέον βελτίωση των τεχνικών.
Η άσκηση διήρκεσε 10 ώρες, χρόνος που δικαιολογείται από τα λίγα μέλη της ομάδας.
Η μικρή συμμετοχή οφείλεται ίσως και στις επαναλαμβανόμενες σπηλαιολογικές υποχρεώσεις του τελευταίου μήνα καθώς και στην πιθανή μείωση του ενδιαφέροντος, καθώς δεν έχει γίνει κανένα σοβαρό ατύχημα -βρε παιδιά - για να δικαιολογήσει την ετοιμότητα μας!
Μόλις γίνει όμως και μετά, κάτι που βέβαια απευχόμαστε, όλοι θα θέλουν να πλαισιώσουν τη Σπηλαιοδιάσωση. Τότε θα κάνουμε αναλύσεις επί αναλύσεων για το πώς θα μπορούσαμε να είμαστε πιο προετοιμασμένοι αφού μάλλον έπρεπε να το περιμένουμε κ.λ.π. κ.λ.π.

Περιμένουμε την ενεργοποίηση και άλλων σπηλαιολόγων καθώς και νέων από κάθε σύλλογο που έχουν διάθεση να ασχοληθούν με τη Σπηλαιοδιάσωση.
Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μπροστά.

Επιστροφή

Περισσότερες φωτογραφίες:

Το Κέντρο Χιακών Μελετών «Πελινναίο» σας προσκαλεί
την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2005 και ώρα 8μ.μ.
Στο Αμφιθέατρο της Σχολής Επιστημών Διοίκησης (πανεπιστήμιο οδός Μιχάλων),
Στην παρουσίαση με θέμα:
«Απολιθώματα Αμμωνιτών Κορακάρη.
Πρόταση δημιουργίας Γεωλογικού Πάρκου.
Το Δίκτυο των Ευρωπαϊκών Γεωπάρκων και η συμβολή τους
Στην ενίσχυση της τοπικής οικονομίας»

Ομιλητές:
Βασίλης Τσελεπίδης, Παλαιοντολόγος-Γεωλόγος
Νικόλαος Ζούρος: Αναπληρωτής καθηγητής Τμήματος Γεωγραφίας Πανεπιστημίου Αιγαίου,
Πρόεδρος Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Λέσβου
Κώστας Μάγκος, σπηλαιολόγος, συνεργάτης Κ.Χ.Μ. Πελινναίο

Κ.Χ.Μ. Πελινναίο – Βενιζέλου 3, τηλ: 2271042972 & 6977000744

Επιστροφή

Μετά από επαφή με τους υπεύθυνους της στήλης κάνουμε προς κάθε ενδιαφερόμενο πρόταση για τη σύσταση ομάδας με σκοπό τη δημιουργία ολοκληρωμένου βιβλίου (εγχειριδίου) για τις ανάγκες όλων.
Έχουν γίνει τρεις αξιόλογες προσπάθειες αλλά λείπει κάτι ολοκληρωμένο.
Για κάθε ενδιαφερόμενο. ΤΑΚΗΣ ΤΣΑΚΩΝΑΣ, Ε.Σ.Μ.ΕΡ, ΤΗΛ. 6973455031, EMAIL: esmer@mail.gr

Επιστροφή

Η Επιτροπή Διαδικτυακής Προβολής της ΣΟΕ
Έλενα-Γιώργος-Κώστας σας καλούμε όλους
το Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2006
σε μία βραδιά όχι "Σπηλαιολογική"... αλλά μόνο για σπηλαιολόγους (και τους συντρόφους τους).

Εάν έχετε περάσει ένα σεμινάριο σπηλαιολογίας ή αν έστω έχετε μπει μέσα σε σπηλιά, είστε προσκεκλημένοι για το πάρτυ-γλέντι που ετοιμάζουμε.

Το πάρτυ θα γίνει σε κεντρικό μαγαζί της Αθήνας και θα κοστίσει περίπου 23€ το άτομο (συν τα ποτά) με πλήρες γεύμα και ζωντανή λαϊκή και ρεμπέτικη μουσική.

Για να οριστικοποιήσουμε όμως μαγαζί και τιμή θα πρέπει να δούμε και τι συμμετοχές έχουμε, οπότε κύριοι και κυρίες δηλώστε συμμετοχή ΤΩΡΑ*. Μέχρι τέλος Δεκεμβρίου θα πρέπει να έχουμε μία συνολική εικόνα.

email επικοινωνίας: web@fhs.gr
http://www.fhs.gr/gr/forum/viewtopic.php?t=319

* Σε περίπτωση υπερκάλυψης των θέσεων θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Επιστροφή

Στην περιοχή με τους έντονα τεκτονισμένους και καρστικοποιημένους ασβεστόλιθους «Kαμινάκι» του Λιθίου βρίσκεται διανοιγμένο εδώ και εκατομμύρια χρόνια ένα σπήλαιο, το οποίο ονομάστηκε «Σπήλαιο Συκιάς» από ομώνυμο δέντρο που έχει φυτρώσει στην είσοδό του. Παρόλο που οι κάτοικοι της περιοχής γνώριζαν την ύπαρξή του δύο αιώνες περίπου, αφού μαρτυρίες αναφέρουν ότι άνθρωποι κρύφτηκαν εκεί την περίοδο της Σφαγής, μεγάλο μέρος του παρέμενε άγνωστο και ανεξερεύνητο μέχρι πρόσφατα.

Τον Αύγουστο του 2003, μέλη της αποστολής του Σπηλαιολογικού Ελληνικού Εξερευνητικού Ομίλου (ΣΠEΛEO) διείσδυσαν στα νέα εντυπωσιακά τμήματα και χαρτογράφησαν εξ ολοκλήρου το σπήλαιο, ενώ μια πρώτη προσπάθεια εξερεύνησης από συνεργείο του Kέντρου Xιακών Mελετών «Πελινναίο» είχε προηγηθεί ως μελέτη σκοπιμότητας του εγχειρήματος.

Μορφολογία

H είσοδος του σπηλαίου βρίσκεται σε μια πλαγιά με μικρή κλίση και σε υψόμετρο 30μ. περίπου. Είναι κατακόρυφη και σχεδόν στρογγυλή με διάμετρο γύρω στα 4,5 μ. Aπό μέσα βγαίνουν τα κλαδιά της συκιάς που του έδωσε το όνομα, τα οποία χρησιμοποιούμε ως στηρίγματα για να εισέλθουμε. Tο δάπεδο βρίσκεται δύο μέτρα χαμηλότερα και έχει κατηφορική κλίση. Αποτελείται από βράχια καλυμμένα με χώμα που έχει μεταφερθεί απ’ έξω. Μεγάλο μέρος του είναι πράσινο αφού το φως του ήλιου εδώ είναι επαρκές και σε συνδυασμό με την υγρασία ευνοεί την ανάπτυξη άλγης. Κολλητά στο ψηλότερο σημείο του δαπέδου και αμέσως κάτω από τη βορειοδυτική πλευρά της εισόδου βρίσκεται το τοίχωμα του βορειοδυτικού άκρου του σπηλαίου. H κύρια διεύθυνση ανάπτυξης του σπηλαίου είναι B.Δ.-N.A. Προς τα κεί λοιπόν (N.A.) ανοίγεται η γνωστή «Πάνω Aίθουσα» σε σχήμα μάλλον ελλειψοειδές με διαστάσεις 42μX25μ. μέγιστο. Στο κέντρο της κυριαρχεί ένας λόφος με ανάλογο σχήμα και διεύθυνση αποτελούμενος από βράχια διαφόρων μεγεθών, από πέτρες μέχρι ογκόλιθους, του οποίου η πεπλατυσμένη κορυφή βρίσκεται σε υψόμετρο μεγαλύτερο από εκείνο της εισόδου. Aυτό είναι εφικτό εξ αιτίας της εξωτερικής μορφολογίας του εδάφους.

Στις δύο απέναντι πλευρές του, τη βορειοανατολική και τη νοτιοδυτική, διαμορφώνονται διάδρομοι που οδηγούν βαθύτερα. Κατηφορίζοντας προς τον νοτιοδυτικό διάδρομο, στην Δ.B.Δ. πλευρά της πάνω αίθουσας ανοίγεται ένας θάλαμος με διαστάσεις 16X10 μέγιστο που καταλήγει σε τρεις σχεδόν παράλληλους διαδρόμους με χαμηλό ύψος και πλούσιο διάκοσμο και κλείνει. Κάποια ονόματα είναι χαραγμένα σε έναν παραπετασματοειδή σταλακτίτη ενώ μέρος του διακόσμου έχει αφαιρεθεί.
Συνεχίζοντας στον προαναφερθέντα διάδρομο παρακολουθούμε την κλίση του δαπέδου να αλλάζει από κατηφορική σε ευθεία και σύντομα σε ανηφορική. Tαυτόχρονα αλλάζει και η διεύθυνση της πορείας προς τα ανατολικά. Aνεβαίνοντας σκυφτοί και πατώντας σε γλιστερό λασπώδες έδαφος βγαίνουμε στο πίσω, N.A. άκρο της κορυφής του λόφου όπου ανοίγεται νέος διάδρομος με κατεύθυνση N.A. και κλίση κατηφορική. Πριν προχωρήσουμε παρατηρούμε το ομαλό δάπεδο της κορυφής και το απόκρημνο κόψιμό του στη B.A. πλευρά. Παίρνοντας τον κατήφορο στο νέο διάδρομο που έχει μήκος 24 μ. και κλίση 38 μοίρες περίπου περνάμε δίπλα από το «Mανουάλι», μια περιοχή με πολλούς σχετικά κοντούς σταλαγμίτες και φθάνουμε στην «Aίθουσα της Σπασμένης Kολόνας» η οποία είναι υποαίθουσα της «Πάνω Aίθουσας», σχεδόν στρογγυλή, με διάμετρο περί τα 15μ. και με πολύ πλούσιο διάκοσμο.

Kυρίαρχο στοιχείο του διακόσμου της είναι μια ασβεστιτική κολόνα σπασμένη αλλά όρθια ακόμα με κάποια ονόματα χαραγμένα πάνω της. Eπίσης μέσα σε εσοχές των τοιχωμάτων της αίθουσας υπάρχουν λίγοι αλλά εντυπωσιακοί εκκεντρίτες.
Στο βορειοανατολικό τμήμα της διακρίνεται το επόμενο πέρασμα που παρουσιάζει κάποια σχετική δυσκολία. Για μια απόσταση τεσσάρων μέτρων το δάπεδο έχει κλίση κατηφορική 50 μοίρες προς το απέναντι τοίχωμα από το οποίο απέχει 0,8-1μ. O πυθμένας του χάσματος βρίσκεται 7μ. Χαμηλότερα. Για να περάσουμε καθόμαστε στο κεκλιμένο δάπεδο και με τα πόδια στηριζόμαστε στο απέναντι τοίχωμα. Mε την αντιστήριξη αυτή προωθούμαστε πλαγίως μέχρι να φτάσουμε σε βατό έδαφος. Mετά από εννέα μέτρων καμπύλη πορεία συναντάμε ένα στενό κατακόρυφο πέρασμα ύψους τριών μέτρων. Eδώ με τη μέθοδο της αντιστήριξης και πάλι εγκαταλείπουμε την «Πάνω Aίθουσα» και περνάμε στα νέα άγνωστα τμήματα του σπηλαίου. Tο πέρασμα από κατακόρυφο εξελίσσεται σε κατηφορικό και μετά από εφτά μέτρα ανοίγεται μπροστά μας η καταστόλιστη «Kάτω Aίθουσα». Tο θέαμα προκαλεί δέος και θαυμασμό. Tο πρώτο πράγμα που βλέπουμε είναι ο εντυπωσιακός «Bωμός», ένας βράχος με μεγάλους σταλαγμίτες πάνω του και δίπλα του ο ψηλόλιγνος σταλαγμίτης «Λαμπάδα». Aλλά δεν είναι μόνο αυτό. Πλήθος από σταλαγμίτες, σταλακτίτες, παραπετασματοειδείς σταλακτίτες κοσμούν το δάπεδο, τα τοιχώματα και την οροφή. Σε κάποια σημεία του δαπέδου επίσης βρίσκουμε κάποια όχι πολύ μεγάλα αλλά όμορφα ξηρά γκουρ, λεκάνες σχηματισμένες από ασβεστιτικές αποθέσεις σε οριζόντιες ή κεκλιμένες επιφάνειες οι διαστάσεις των οποίων μπορούν να ποικίλουν από ελάχιστες έως και λίμνες, με κρυστάλλους αραγωνίτη στον πυθμένα τους. Πλούσια ανάπτυξη εκκεντριτών και ελικτιτών καλύπτει μεγάλη επιφάνεια στα κατάλευκα τοιχώματα μιας γωνίας που βρίσκεται B. B.A. του «Bωμού». Aπό κάτω ξεκινά το N.A. άκρο της «Θάλασσας της Λήθης», της λίμνης με τα διαυγή νερά που καλύπτουν μεγάλο μέρος του δαπέδου, η οποία επιφυλάσσει εκπλήξεις και θα αναφερθούμε ξεχωριστά σ’ αυτήν. Aπό το «βωμό» με κατεύθυνση B.Δ. συνεχίζουμε την πορεία στα όρια νερού – ξηράς, μέχρι το σημείο όπου πεσμένοι ογκόλιθοι μας κλείνουν το δρόμο, αφήνοντας μόνο ένα μικρό άνοιγμα από το οποίο μόλις που χωρά να περάσει κάποιος έρποντας για 1-1,5 μέτρο. H άλλη λύση είναι να παρακάμψουμε τους ογκόλιθους κολυμπώντας στη λίμνη. Eπιλέγουμε «έρπην» και βγαίνουμε στην προέκταση της «Kάτω αίθουσας». Mετά από 15μ. περίπου η αίθουσα και η «Θάλασσα της Λήθης» κλείνουν. Tο σπήλαιο της Συκιάς δεν τελειώνει όμως εδώ.

Mετά από αναρρίχηση 5μ. με κλίση 60 μοίρες στα τοιχώματα μια γωνίας στο τέλος της «Kάτω Aίθουσας» ανεβαίνουμε στο «Πατάρι». Πρόκειται για θάλαμο με μήκος 7,5μ., μέγιστο ύψος και πλάτος 4μ., διεύθυνση N.A. – B.Δ. και λιγοστό διάκοσμο. Στο B.Δ. άκρο του υπάρχει στενό άνοιγμα μέσα από το οποίο διακρίνεται πλούσιος και πυκνός διάκοσμος. Tο «έρπην» σε ανώμαλο κατηφορικό δάπεδο ανάμεσα σε σταλαγμίτες και σταλακτίτες είναι πάλι ο μόνος τρόπος προώθησής μας. Aξίζει όμως τον κόπο αφού έτσι βγαίνουμε στη μακρόστενη πανέμορφη «Tελευταία Aίθουσα» . Tο μήκος της είναι περίπου 15μ. και το πλάτος της 4-5 μ. Tο ύψος της κυμαίνεται από 3,5-6 μ. περίπου ενώ η διεύθυνση παραμένει N.A. – B.Δ. Tο σπηλαιοθέμα είναι εντυπωσιακό. Aποτελείται από παραπετασματοειδείς σταλακτίτες με πολύπλοκες πτυχώσεις, σταλακτίτες, σταλαγμίτες, ασβεστιτικές κολόνες και ρεόλιθους σε μεγάλη ποικιλία μεγεθών και χρωμάτων, από κιτρινέρυθρο ως κατάλευκο. Tα 2/3 του δαπέδου καλύπτονται από τα νερά μιας νέας λίμνης της οποίας το μέγιστο βάθος είναι 4-5 μ. κάπου στο βορειοδυτικό άκρο της. Eκεί φαίνονται δύο ανοίγματα στον πυθμένα, το ένα δίπλα στο άλλο, όπου θα μπορούσε να περάσει σπηλαιοδύτης με ειδικά προσαρμοσμένο εξοπλισμό και ιδιαίτερη τεχνική κατάδυσης. H αποστολή ήταν οργανωμένη για μια σπηλαιοκατάδυση και με τις κλασικές μεθόδους κι έτσι από κει και πέρα δεν γνωρίζουμε τι υπάρχει. H «Tελευταία Aίθουσα» είναι το τέλος προς το παρόν. Στην επιστροφή περνάμε υποχρεωτικά από τα ίδια εύκολα ή δύσκολα σημεία μέχρι να βγούμε στην «Πάνω Aίθουσα». Eκεί δεν ακολουθούμε αντίστροφα την προηγούμενη διαδρομή αλλά συνεχίζουμε βορειοανατολικά, ώστε μετά από 50μ. περίπου να κλείσουμε έναν κύκλο γύρω από τον εσωτερικό λόφο περπατώντας πάνω σε μικρούς ή μεγάλους βράχους και ογκόλιθους. O διάκοσμος εδώ είναι αρκετά πιο αραιός.
H οροφή του σπηλαίου στην είσοδο έχει πάχος 2μ. Στην «Πάνω Aίθουσα» σχηματίζει καμάρα ενώ στη συνέχεια ακολουθεί την κλίση του δαπέδου μέχρι την «Aίθουσα της Σπασμένης Kολόνας», όπου διαμορφώνεται σε θόλο. Tο πάχος της στην περιοχή της κορυφής του λόφου πρέπει να είναι αρκετά μικρό γιατί κάποιες ρίζες φυτών που βρίσκονται απ’ έξω κρέμονται μέσα στο σπήλαιο. H φράση «θα δούμε τα ραδίκια ανάποδα» αποκτά νόημα κάνοντας εντύπωση! Θόλος σχηματίζεται και στο N.A. άκρο της «Kάτω Aίθουσας» αλλά προς B.Δ. αλλάζει σε δίεδρο γωνία για όλο το υπόλοιπο μήκος της και διατρέχεται από ρήγμα. H γωνία και το ύψος δεν μένουν παντού τα ίδια, αλλάζουν κατά τόπους.

H «Θάλασσα της Λήθης» και η «Aίθουσα της Mυστικής Γαλήνης».

H «Θάλασσα της Λήθης» καλύπτει μεγάλο μέρος του δαπέδου της «Kάτω Aίθουσας» Έχει ακανόνιστο επίμηκες σχήμα με μέγιστο μήκος 24μ. και μέγιστο πλάτος 8μ. περίπου. Tα νερά της είναι υφάλμυρα και πεντακάθαρα, θολώνουν όμως πολύ εύκολα αν αναταραχθεί το ίζημα του πυθμένα. H επιφάνειά της βρίσκεται 28,8 μ. χαμηλότερα από την είσοδο, βορειοανατολικά όριά της είναι τα τοιχώματα της αίθουσας, ενώ νοτιοδυτικά με ήπια κλίση σχηματίζει όχθη με το δάπεδο. O πυθμένας είναι καλυμμένος σε πολλά σημεία με βράχια και φυσικά με λάσπη.

Mε σπηλαιοκατάδυση διαπιστώσαμε ότι το γενικό της βάθος είναι 6μ., υπάρχουν όμως και σημεία κοντά στο επικλινές βορειοανατολικό τοίχωμα που φθάνουν τα 7,5 μ. Kάτω από την επιφάνεια υπάρχει πλούσιος διάκοσμος από σταλακτίτες μικρού και μεσαίου μεγέθους σε όλο το μήκος του τοιχώματος. Aκολουθώντας υποβρυχίως το B.Δ. τοίχωμα παρατηρούμε ότι ενώ συνέκλινε με την όχθη ξαφνικά απομακρύνεται. Kοιτάζοντας προς την επιφάνεια βλέπουμε ότι αυτή αντανακλά το φως μας σαν καθρέπτης, σημάδι ότι υπάρχει αέρας από πάνω. Aναδυόμενοι βλέπουμε ότι πρόκειται για ολόκληρη αίθουσα με σχήμα ελλειψοειδές και διαστάσεις 6X5 μ. χωρίς καθόλου ξηρό δάπεδο. H οροφή είναι θολωτή με μέγιστο ύψος 5μ. Παραπετασματοειδείς σταλακτίτες, μέδουσες και σταλακτίτες κρέμονται από τα τοιχώματα ενώ η κεφαλή ενός σταλαγμίτη βγαίνει μέσα από το νερό. Eκτός από το υποβρύχιο πέρασμα η «Aίθουσα της Mυστικής Γαλήνης» επικοινωνεί με το υπόλοιπο σπήλαιο δια μέσου μιας στενής οριζόντιας σχισμής λίγο πάνω από το νερό, που φράσσεται με «κάγκελα» από σταλαγμίτες και σταλακτίτες. Mόνο νυχτερίδες μπορούν να περάσουν χωρίς να βραχούν. Πράγματι σε επόμενη επίσκεψη είδαμε μια να βγαίνει από κει. O πυθμένας της βρίσκεται 6 μ. κάτω από την επιφάνεια. Στο Δ. N.Δ. μέρος της περιμέτρου του υπάρχουν πολλοί σταλαγμίτες, ενώ τα αντίστοιχα τοιχώματα καλύπτονται από πολλούς και αρκετά μεγάλους σταλακτίτες. Λίγο πιο βόρεια, στην επαφή πυθμένα – τοιχώματος ανοίγεται υποβρύχιο πέρασμα με κατεύθυνση B.Δ. Mετά από 3μ. όμως στενεύει και οι σταλαγμίτες – σταλακτίτες που υπάρχουν εμποδίζουν την περαιτέρω διείσδυση.

Xρονολόγηση.

Σύμφωνα με το γεωλογικό χάρτη της Xίου τα πετρώματα της περιοχής «Kαμινάκι» όπου βρίσκεται το σπήλαιο, είναι ασβεστόλιθοι του Tριαδικού – Iουρασικού. Aυτό σημαίνει ότι η ηλικία του δεν μπορεί να ξεπερνά τα 190 – 200 εκατομμύρια χρόνια. Για τον ακριβή προσδιορισμό της όμως θα πρέπει να γίνουν εργαστηριακές μελέτες.

Xλωρίδα – Πανίδα.

Άλγες καλύπτουν το δάπεδο και τα τοιχώματα της εύφωτης ζώνης του σπηλαίου. Λίγο βαθύτερα λίγα φυτά χωρίς φύλλα, με βλαστό καφέ χρώματος που μοιάζει με ρίζα καλύπτουν μερικές πέτρες του δαπέδου. Eντοπίστηκαν δύο είδη εντόμων. Tο πρώτο έχει μέγεθος ψύλλου, χρώμα άσπρο και βρέθηκε κοντά σε μικρά κίτρινα κουκούλια και κύστες σκούρου χρώματος και σπογγοειδούς υφής, στο βαθύτερο σημείο της «Aίθουσας της Σπασμένης Kολόνας». Tο δεύτερο μοιάζει με αράχνη με μακριές λεπτές δαγκάνες. Έχει μήκος 1,5 μ. και εντοπίστηκε πάνω σε βράχο κοντά στο B.A. τοίχωμα της «Πάνω Aίθουσας» μετά την εύφωτη ζώνη και πριν το κατακόρυφο πέρασμα. Kαι τα δύο φωτογραφίθηκαν, δεν είμαστε όμως σε θέση να τα αναγνωρίσουμε. Σμήνος νυχτερίδων, 12-13 άτομα, βρέθηκε να κρέμεται από την κορυφή στην «Kάτω Aίθουσα», γουανό υπάρχει σε σημεία της «Πάνω Aίθουσας», της «Kάτω Aίθουσας» αλλά και στον πυθμένα της «Mυστικής Γαλήνης».

Ανθρώπινη παρουσία στο σπήλαιο.

Θραύσματα δύο διαφορετικών πήλινων αγγείων, το ένα βαμμένο και ίχνη φωτιάς βρέθηκαν στην «Πάνω Aίθουσα» κοντά στο κατακόρυφο πέρασμα Tο πιθανότερο είναι ότι αποτελούν απομεινάρια της περιόδου της Σφαγής κανένα ανθρώπινο ίχνος δεν βρέθηκε στο «πέρασμα» και στην «Kάτω Aίθουσα» καθώς και καμιά αναφορά για την ύπαρξη αυτής και της λίμνης στο σπήλαιο.

H συνολική έκταση του σπηλαίου (εμβαδόν κάτοψης) είναι 1770 τ.μ. ενώ το συνολικό μήκος των διαδρόμων του είναι 250 μ. H απόσταση που διανύει ο επισκέπτης βέβαια είναι 325 μ. αφού διανύει υποχρεωτικά δύο φορές τα 75 μ. της διαδρομής της «Kάτω Aίθουσας». Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο ασβεστιτικός διάκοσμος είναι πολύ πλούσιος και εντυπωσιακός με μεγάλη ποικιλία χρωμάτων και σχημάτων. Σε αρκετές περιπτώσεις είναι διαρρηγμένος και καμιά φορά μετατοπισμένος ή επανασυγκολλημένος με ασβεστιτικό υλικό. H θερμοκρασία κοντά στο «Bωμό» μετρήθηκε στους 17 β. και του νερού 17,6 β. ενώ η εξωτερική ήταν 34β.
H σχετική δυσκολία που παρουσιάζουν ορισμένα περάσματα δεν καθιστούν απροσπέλαστο το σπήλαιο αλλά αντίθετα του προσδίδουν ιδιαίτερο χαρακτήρα και ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Επιστροφή

Περισσότερες φωτογραφίες:

Πέρασαν ήδη 40 μέρες από την θλιβερή εκείνη Τετάρτη που αποχαιρετήσαμε στο 3ο Νεκροταφείο τον αδικοχαμένο φίλο και μέλος του ΣΕΛΑΣ, Κωστή Λυμάκη. Ο Κωστής ήταν μόλις 24 ετών και μπήκε στον ΣΕΛΑΣ το 2001. Από τότε είχε συμμετάσχει σε πάρα πολλές αποστολές, τόσο σε εξερευνήσεις του Σαββατοκύριακου όσο και σε πολλά από τα μεγαλύτερα σπήλαια της χώρας, όπως ο Γουργούθακας (-1208μ), η Φτερόλακα (-285μ), Στέρνες (-460μ) κ.α. Τα τελευταία δύο χρόνια ήταν Έφορος Υλικών στο ΔΣ του ΣΕΛΑΣ και ήταν μόλις 24 χρονών. Ο Κωστής έφυγε σε τροχαίο δυστύχημα που του συνέβη το βράδυ της Δευτέρας (7-11-2005) καθώς γυρνούσε από τον σύλλογο στο σπίτι του...

Η δράση του συγκεντρώνεται με ευθύνη του υπογράφοντα και θα αναρτηθεί σύντομα στην ιστοσελίδα του ΣΕΛΑΣ. Στην κηδεία του, για το τελευταίο αντίο παρευρέθηκαν μέλη από όλους τους Σπηλαιολογικούς συλλόγους ενώ πολλές ιστοσελίδες διέκοψαν την λειτουργία τους την ημέρα εκείνη.

Στο μνημόσυνο του που έγινε την Κυριακή 11-12-2005 τα μέλη του συλλόγου γνωρίστηκαν με τους παιδικούς φίλους του, όλοι τους νέα και ευγενικά παιδιά σαν τον Κωστή. Η αγάπη και η ιδιαίτερη εκτίμηση που του είχαν, ήταν εμφανής. Μας έλεγαν για τις σπηλαιολογικές ιστορίες που τους διηγείτο καθώς και για την αγάπη που είχε για τα σπήλαια και το πόσο καλό του είχε κάνει η ενασχόληση αυτή.

Ταπεινός όπως πάντα ο Κωστής ενώ ήταν συνέχεια παρών σε όλες τις σπηλαιολογικές δράσεις και μάλιστα στη πρώτη γραμμή και πάντα θετική και απαραίτητη μονάδα, συνήθως δεν έκανε καθόλου θόρυβο γύρω από το όνομά του. Δεν νομίζω ότι θα ξαναγίνει ποτέ αυτό που έκανε στις περσινές εκλογές στον ΣΕΛΑΣ. Είχε βγει πρώτος σε ψήφους έχοντας συγκεντρώσει όλους τους ψήφους εκτός από έναν... Όλοι αναρωτιόμασταν ποιος μπορεί να ήταν αυτός που δεν ψήφισε τον Κωστή... Δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι κάποιος δεν τον συμπαθούσε γιατί δεν είχε ΠΟΤΕ μαλώσει με κανέναν... Τότε αυτός άρχισε να γελάει (αφού για πολύ ώρα προσπαθούσε να κρατηθεί...) και μας αποκάλυψε ότι... δεν είχε ψηφίσει τον εαυτό του!!! Αυτός ήταν ο Κωστής, τόσο ταπεινός και τόσο καλός με όλους.

Η μόνη μας παρηγοριά για τον χαμό του είναι ότι είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε, να τον συναναστραφούμε και να κάνουμε σπηλιές μαζί του. Αυτό είναι το μόνο που απαλύνει τον πόνο από τον χαμό του.
Οι παιδικοί του φίλοι, στο μνημόσυνο αναγνώρισαν κάποιους από εμάς από τις φωτογραφίες που τους έδειχνε ο Κωστής. Αφού συστηθήκαμε, αναζήτησαν την Έρη Τσάλου για να την γνωρίσουν. Είχαν διαβάσει το μήνυμα της στην σελίδα μας και είχαν συγκινηθεί. Θεώρησαν ότι εξέφρασε με τον καλύτερο τρόπο τα συναισθήματα όλων, άποψη που συμμερίζομαι προσωπικά.
Το μήνυμα της ήταν ενδεικτικό του κλίματος που επικρατούσε τις ημέρες του χαμού του αλλά και του χαρακτήρα του Κωστή οπότε το επισυνάπτω σαν επίλογο αυτούσιο για όσους δεν έχει τύχη να το διαβάσουν ακόμη:

"...Δυστυχώς ο θρήνος είναι για όσους έχουν κατανοήσει τι έγινε, για όσους συμβιβάστηκαν με την ιδέα. Το μυαλό όμως δεν μπορεί να το δεχτεί. Ποιος ήταν μέσα στο λευκό φέρετρο, ρε παιδιά? Αποκλείεται να ήταν δικός μας. Ποτέ δεν συμβαίνουν αυτά στους ανθρώπους που αγαπάμε... Γιατί όμως έχω ένα τρομερό βάρος στο στήθος μου, στο μέρος της καρδιάς? Γιατί οι σκέψεις είναι μαύρες εδώ και μέρες? Σαν να ξυπνάς από ένα πολύ, πολύ κακό όνειρο.

Είμαι σίγουρη ότι όλα όσα άκουσα ήταν ψέματα!
Ξέρω πως την ερχόμενη Τετάρτη, όταν θα κατέβω φουριόζα τα σκαλιά του συλλόγου, θα είναι εκεί να ανακατεύει τα σχοινιά και τους κρίκους. Θα πω «καλησπέρα» και θα ανταποδώσει χαμογελώντας. Μετά θα αρχίσω να τον πειράζω, όπως πάντα , που λουφάρει με τους υπόλοιπους και δεν μου ετοιμάζει τα υλικά που του ζήτησα για την εκδρομή του Σαββατοκύριακου. Εκείνος θα χαμογελάσει πάλι και ντροπαλά θα δικαιολογηθεί σαν μικρό παιδί. Θα με πάρουν τα γέλια...

Λένε ότι όταν φεύγει ένας άνθρωπος, το μόνο που θυμάσαι από εκείνον είναι τα καλά, τα ωραία, όλες οι ευχάριστες στιγμές που περάσατε μαζί. Υπάρχει όμως κάποιος που γνώριζε τον Κώστα, να πει ότι τον είδε έστω μια φορά κακόκεφο, θυμωμένο ή κατσούφη? Τελικά, σκέφτομαι, ίσως να μην έγινε άγγελος. Ίσως να ήταν άγγελος απ’ την αρχή, γιατί κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι τόσο καλός, τόσο πρόσχαρος, τόσο ανιδιοτελής. Ήρθε εδώ κάτω για να μας δείξει πόσο «λίγοι» είμαστε, κι όταν βαρέθηκε τη μικροπρέπειά μας, αποφάσισε να γυρίσει στους ουρανούς...

Αντίο, λοιπόν, Κωστή μας

Αφού ήταν γραφτό να φύγεις πρώτος, ξεκίνα να αρματώνεις, αγόρι μου...
Αργά ή γρήγορα, θα έρθουμε κι εμείς... "

Επιστροφή

Περισσότερες φωρογραφίες:

Μία μοναδικότητα της φύσης, ένα σπάνιο σχηματισμό, με αφορμή την πραγματοποίηση επίσκεψής στο σπήλαιο των «Αυγών» ξεκινήσαμε να θαυμάσουμε μερικοί για πρώτη και άλλοι για πολλοστή φορά, κοντά στο χωριό Νιάτα Λακωνίας.

Ξεκινώντας από τους Μολάους (μετά από διαμονή και φιλοξενία στο σπίτι του προέδρου Γιάννη Κοφινά) προς Απιδιά- Νιάτα και μετά από χωματόδρομο που οδηγεί πίσω από το βουνό που είναι χτισμένο το γραφικό χωριό Νιάτα και συγκεκριμένα στην Μακριά Λάκα , οι παλιότεροι του Συλλόγου «Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ» μας οδήγησαν σε ένα σπήλαιο, του οποίου την ύπαρξη υποψιάζεται έμπειρος φυσιολάτρης αν παρατηρήσει προσεκτικά μία καθίζηση-διάκλαση της πλαγιάς του ορεινού όγκου.

Εκεί λοιπόν, σε μικρή απόσταση από περιοχές με χωράφια και ελαιόδενδρα, υπάρχει το στόμιο που οδηγεί κατηφορικά σε μικρή επιμήκη αίθουσα και σύντομα σε μία κάθετη διάκλαση που αρματώθηκε στην αποστολή αυτή των 16 μελών για διπλή κατάβαση που θα ευνοεί μεγάλες ομάδες αποστολών.

Μετά απ’ αυτό το σύντομο διπλό κατέβασμα (συνόλου 20 μ. περίπου) διασχίζουμε μία άνετη και ψηλή διάκλαση μήκους 45 μέτρων, που καταλήγει σε έναν μαίανδρο 30 μ., με περάσματα αρκετά στενά και απότομα. Ένα βοηθητικό σκοινί είναι πολύ χρήσιμο αλλά όχι απαραίτητο. Μετά βρισκόμαστε σε χαμηλές διαδοχικές αίθουσες που το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι οι κατακρημνίσεις μεγάλων βράχων από την οροφή και η απουσία, συνεπεία αυτού, εκτεταμένου σταλακτιτικού-σταλαγμιτικού διακόσμου. Αυτό οφείλεται όπως μας εξήγησε ο Γιάννης Κοφινάς, στην διάνοιξη της διάκλασης και τη δημιουργία του σπηλαίου των «Αυγών» σε στρώμα Βιτουνιούχου ασβεστόλιθου με συχνές γεωλογικές μεταβολές.

Φθάνοντας όμως στην τελευταία αίθουσα, που είναι και η μεγαλύτερη και αρκετά ψηλή (30χ20χ40), υπάρχει η ανταμοιβή για τον κόπο που κατεβάλαμε στο τελείωμα της συνολικής διαδρομής 194 μ.

Σταλαγμιτικοί λευκοί σχηματισμοί στην περιφέρεια και κίτρινοι στον πυρήνα, έχουν την όψη αυγού τηγανισμένου, αυγού σε κούπα και σε ποτήρια. Ο χρωματισμός οφείλεται στη δημιουργία σταλακτιτικού υλικού με δύο μορφές, δηλαδή του ολοκάθαρου και αμιγούς από χρωστικές ουσίες οξειδίων των μετάλλων λευκού ασβεστίτη και του λιμονίτη. Από μόνο του το θέαμα είναι μοναδικό. Πλησιάζοντας και παρατηρώντας προσεκτικά διαπιστώνουμε και κάτι ακόμα. Οι σταλαγμίτες μορφής αυγών έχουν σχηματιστεί πάνω σε βράχους που έπεσαν από την οροφή και το μεγαλύτερο και πιο εντυπωσιακό απ’ όλα έχει συνδεθεί ανάμεσα σε πέτρες μικρές σαν δύο γροθιές. Το ασβεστολιθικό υλικό έχει δέσει τις πέτρες μεταξύ τους και το σύνολο με την βάση τους που είναι ένας μεγάλος βράχος κι αυτός αποκολλημένος και πεσμένος από την οροφή.

Πολλές συμπτώσεις τελικά και συνδυασμοί υλικών συνετέλεσαν για το τελικό σπάνιο αποτέλεσμα, που χρειάστηκε πάμπολλα χρόνια να φθάσει στη σημερινή του μορφή.

Ευχόμαστε στο σπήλαιο αυτό να έχει συνέχεια καλή τύχη από τις συνθήκες που θα επικρατούν στα έγκατα της Λακωνικής γης και να μένει απείραχτο για να το επισκεπτόμαστε και να παίρνουμε την εικόνα αυτή κάθε φορά στο μέλανα σαλόνι του παλατιού αυτού που δικαίως ονόμασαν οι εξερευνητές του Σπήλαιο των «Αυγών».

Επιστροφή

Περισσότερες φωτογραφίες:

Ο ΣΠΕΛΕΟ για δεύτερη συνεχή χρονιά διοργανώνει το
Χριστουγεννιάτικο Bazaar στα νέα του γραφεία
Νεοφύτου Μεταξά 26, Σταθμός Λαρίσης, 210 6438308.

Το Bazaar φέτος θα επαναληφθεί την
Δευτέρα 19-12-2005 και ώρα 18:00-23:00.

Να είστε όλοι εκεί...

Επιστροφή

Περισσότερες φωτογραφίες:

Ιδρυτικό μέλος του ΣΠΕΛΕΟ, ο Νίκος Παντασούλας θα γυρίσει 23 χρόνια πριν και θα μας μιλήσει για τις εμπειρίες του μέσα από τον ΣΠΕΛΕΟ. Μακριά πια από την σπηλαιολογία που πραγματικά αγάπησε, θα θυμηθεί ιστορίες και θα μας μιλήσει για αυτές σα να τις έζησε μόλις χτες (άλλο να το ακούτε και άλλο να το διαβάζετε).

-Όνομα;
-Παντασούλας Νίκος

-Ηλικία;
-51 ετών (3-Ιανουαρίου-54)

-Επάγγελμα;
-Ηλεκτρονικός

-Άλλα ενδιαφέροντα εκτός από τη σπηλαιολογία;
-Κυρίως ιστιοπλοΐα. Αγωνιστική ιστιοπλοΐα. Σου μιλάω βέβαια πριν τη σπηλαιολογία. Ήμουνα μέλος στον Ολυμπιακό το ‘70-’72.

-Από πού έμαθες για τη σπηλαιολογία;
-Βρεθήκαμε με τα παιδιά σε κάποια συγκέντρωση και γίναμε φίλοι. Έμαθα με τι ασχολούνται και μου μπήκε κι εμένα το μικρόβιο, κάναμε και κανα δυο σπηλιές μαζί… Μου άρεσε αυτό που έκαναν και ήθελα να το ακολουθήσω κι εγώ.

-Ποια ήταν ή πρώτη σου σπηλιά;
-Α! Ήταν η Σελινίτσα…

-Πότε ξεκίνησες σπηλαιολογία;
-Με τα παιδιά είχαμε γνωριστεί και κάναμε σπηλαιολογία πριν ιδρυθεί ο ΣΠΕΛΕΟ. Ήταν τότε να ξεκινήσω το ‘82 στην ΕΣΕ, αλλά μιας και τα παιδιά είχαν έτοιμη την ίδρυση του ΣΠΕΛΕΟ, ξεκίνησα κατευθείαν από εκεί. Αλλά επίσημα σπηλαιολογία ξεκίνησα με την ίδρυση του συλλόγου.

-Πόσα χρόνια ασχολήθηκες με τη σπηλαιολογία;
-Καμιά 10αριά χρόνια συνολικά. Μέχρι το ‘92 περίπου…κάναμε και κάποιες σπηλιές μετά, αλλά όχι τόσο ενεργά…

-Ποιοι ήταν οι εκπαιδευτές σου;
-Οι εκπαιδευτές μου ήταν έμπειρα άτομα που είχαν πολλά περισσότερα χρόνια από εμένα. Θυμάμαι το Ζούπη και το Γιώργο Δαλαμάνγκα. Υπήρχε και ο Ρωμανάς, αλλά από τους δύο πρώτους έμαθα τα περισσότερα.

-Με τα διοικητικά του συλλόγου είχες ασχοληθεί καθόλου;
-Όπως θα ξέρεις ήμουν από τα ιδρυτικά μέλη του ΣΠΕΛΕΟ. Με πολύ αγάπη και μεράκι φτιάξαμε το καταστατικό και τα πρώτα χρόνια ήμουν ταμίας του συλλόγου.

-Υπήρξαν προβλήματα μέχρι να ορθοποδήσει ο ΣΠΕΛΕΟ;
-Το όνειρό μας αυτό να ξεκινήσουμε με 1002 προβλήματα ήταν τόσο δυνατό που ξεπερνούσαμε τα προβλήματα που προέκυπταν. Οι τρικλοποδιές ήταν αναπόφευκτες, όμως αναπόφευκτο ήταν και το να δημιουργηθεί ένας νέος σύλλογος με αθλητικό χαρακτήρα.

-Σε ποιες μεγάλες αποστολές είχες λάβει μέρος;
-Πολύ σημαντική αποστολή ήταν η επιμήκυνση του Δυρού. Αν θυμάμαι καλά γιατί έχουν περάσει και χρόνια, βρήκαμε άλλα 2,5 χιλιόμετρα περίπου. Απ’ όσο μπορώ να θυμηθώ άλλες μεγάλες αποστολές ήταν στην Κάρυστο, στο Λιμνών, στη Στοιχειωμένη, στα Κούκουρα, στους Ασπραγγέλους. Υπήρχαν και πολλά ακόμα γνωστά σπήλαια στα οποία πηγαίναμε αρκετά συχνά, είτε για εξερεύνηση, είτε για φωτογράφηση ή χαρτογράφηση , αλλά και για εκπαιδευτικούς λόγους.

-Με σπηλαιοκατάδυση είχες ασχοληθεί καθόλου;
-Πριν τον ΣΠΕΛΕΟ δεν είχα ασχοληθεί καθόλου. Ήμουν δεινός κολυμβητής και ψαροντουφεκάς. Με μπουκάλες όμως δεν είχα ασχοληθεί ποτέ. Το κίνητρό μας ήταν οι εγγλέζοι οι οποίοι έρχονταν εξοπλισμένοι και εκπαιδευμένοι και το θεωρήσαμε ότι ήταν ένα αγκάθι ας πούμε να είμαστε κι εμείς σπηλαιολόγοι-εξερευνητές και να μην γνωρίζουμε από σπηλαιοκατάδυση.. Το 84-85 λοιπόν, πήγαμε στη σχολή του Καρτελιά. Εγώ δεν έβγαλα τη σχολή, αλλά έμαθα από τα παιδιά που την είχαν βγάλει και πήρα κι εγώ μαθήματα σπηλαιοκατάδυσης. Δεν έτυχε όμως να κάνω σπηλαιοκατάδυση σε αποστολή. Είχα κάνει όλα τα μαθήματα, και τα δοκιμαστικά στη θάλασσα. Πριν ξεκινήσουμε κάναμε πάρα πολλά δοκιμαστικά τεστ στη θάλασσα. Στην Κάρυστο, στην Εύβοια, στη Χιλιαδού. Όλοι τότε κάναμε πολλή εξάσκηση πριν από κάθε αποστολή. Δεν κάναμε απλώς τα μαθήματα και μετά μπαίναμε και κάναμε σπηλαιοκατάδυση.

-Θυμάσαι να μας περιγράψεις κάποια στιγμή αγωνίας;
-Ναι…πολλές στιγμές. Σχεδόν σε όλες τις σπηλιές ένα ήταν το σκεπτικό, έπρεπε να ήσουν προσγειωμένος και προσεκτικός στις κινήσεις σου, όσο απλή και να ήταν η σπηλιά. Δηλαδή ποτέ δεν φανταζόμασταν τότε με την ομάδα να μπούμε με χαβαλέ στη σπηλιά. Υπήρχε πρώτα οργάνωση για να μπούμε μέσα. Η ομάδα έπρεπε να είναι σε καλή κατάσταση και όλοι ενεργούσαμε ομαδικά. Δεν πήγαινε ο καθένας για τον εαυτό του. Η αγωνία ήταν για την ομάδα. Εκείνη την ώρα γινόσουν ένα με την ομάδα. Έφευγε το ατομικό από πάνω σου. Ήθελες να επιστρέψεις σώος και αβλαβής αλλά το ίδιο νοιαζόσουν και για την παρέα σου.

Αποστολή στους Ασπράγγελους Ιωαννίνων
Κορυφαία στιγμή αγωνίας ήταν στην αποστολή στους Ασπράγγελους. Εκεί ήταν μία ειδική περίπτωση. Πρώτον: δεν ήταν σπηλιά, ήταν σπηλαιο-οχετός που το ύψος του ήταν 60-70 εκατοστά. Είχε περίπου 300 μέτρα μήκος που σε δύο μόνο σημεία μπορούσες να σηκωθείς, στα 100 και στα 170 μέτρα από την είσοδο περίπου.
Εκεί πέρα η κορύφωση της δικής μου αγωνίας ήταν όταν με τον Κώστα τον Ζούπη βρεθήκαμε σε αυτή τη σπηλιά και φτάσαμε στο σημείο που έπρεπε να γίνει η κατάδυση για να δούμε το κομμάτι πέρα από τη λίμνη…

Ας πάρουμε όμως την ιστορία από την αρχή. Εκεί δεν πήγαμε τυχαία. Στους Ασπράγγελους Ιωαννίνων, ενώ το χειμώνα το χωριό είχε τόνους νερό (πνιγόταν μέχρι και η πλατεία τους), το καλοκαίρι οι κάτοικοι δεν είχαν ούτε για να πιούνε. Από κει που έβγαινε το νερό θεώρησαν σωστό να κάνουν γεωτρήσεις.
Έκαναν 2-3 επανειλημμένες γεωτρήσεις οι οποίες δεν απόδωσαν. Αυτό κόστισε τότε (πρέπει να ήταν γύρω στο ’82 με ‘85) 4-5 εκατομμύρια δραχμές η κάθε μία. Τότε κάλεσαν εμάς να μπούμε στον σπηλαιο-οχετό να δούμε από πού αντλείται όλο αυτό το νερό.

Κάναμε τη χαρτογράφηση και ανακαλύψαμε ότι στα 300 μέτρα από την είσοδο ο σπηλαιο-οχετός καταλήγει σε μια υπόγεια δεξαμενή… Επανέρχομαι λοιπόν στην κορύφωση της αγωνίας μας… Φτάνοντας σε αυτή την αργιλώδη λίμνη, έπρεπε ο συνάδελφός μου να κάνει σπηλαιοκατάδυση. Εκεί ήταν ένα σημείο με ύψος 60-70 πόντους και ένα αντίστοιχο άνοιγμα νερού όπου έπρεπε να χωθεί με την εξάρτησή του για να δει τι θα συναντήσει στην άλλη πλευρά.
Έπρεπε να βεβαιωθούμε αν αυτό που συναντήσαμε ήταν μία λιμνούλα 10 μέτρων ή κάτι μεγαλύτερο. Είχαμε την εντύπωση ότι κάτι άλλο έπρεπε να συναντήσουμε.
Επειδή ήταν λασπώδες το νερό, σε κάθε πεδιλιά σηκωνόταν ο άργιλος και θόλωνε το νερό.
Εγώ πρότεινα στον Κώστα να μη βουτήξει γιατί ήμασταν κουρασμένοι μετά από 8-10 ώρες διαδρομή. Ο Κώστας μου απάντησε ότι «Αφού ήρθαμε μέχρι εδώ θα μπω».
Η μόνη υποτυπώδης προστασία που βάλαμε ήταν ένα σκοινί, το οποίο το δέσαμε στον Κώστα και εγώ θα έπρεπε να τον ελέγχω από την έξω πλευρά.
Έτσι έγινε και βούτηξε στο νερό. Προχώρησε γύρω στα 10 μέτρα και εγώ από έξω κράταγα το σκοινί. Ό ίδιος δεν το είδε, αλλά εγώ από έξω έβλεπα ότι με τις πεδιλιές του θόλωνε το νερό. Τότε ένοιωσα μεγάλη ανησυχία για τη ζωή του συναδέλφου μου. Οι πεδιλιές που έκανε θόλωναν πάρα πολύ το νερό με αποτέλεσμα να μην έχει ορατότητα κατά την επιστροφή.
Όσο αυτός ήταν μέσα δύο πράγματα είχα στο μυαλό μου. 1ον εάν ήταν εξίσου στενό το πέρασμα, δεν θα μπορούσε να πάρει στροφή για να γυρίσει και 2ον δεν θα είχε ορατότητα και θα έχανε τον προσανατολισμό του. Σε κάποια φάση είδα το σκοινί χαλαρό, τότε αναρωτήθηκα με αγωνία, για ποιο λόγο σταμάτησε; Σταμάτησε γιατί βρήκε αδιέξοδο, γιατί δεν βλέπει; Γιατί ήθελε να κάνει μία μανούβρα; Θεώρησα σωστό να τραβήξω το σκοινί, αλλά αυτός το ξανατέντωνε, άρα συνέχιζε. Όταν το ξανατέντωσα τότε συνειδητοποίησα ότι μάλλον έχει την ίδια άποψη με μένα και ότι θέλει να επιστρέψει.
Τότε γνωρίζοντας ότι θα είναι όλα θολά, άρχισα και του τράβαγα το σκοινί, και τον οδηγούσα εγώ προς την έξοδο μέχρι που εμφανίστηκε. Βγαίνοντας το είπε και ο ίδιος ότι τον διευκόλυνε πάρα πολύ το σκοινί και του έδειχνε που είναι η επιστροφή.
Αλλά ώσπου να επιστρέψει, αυτά τα 5-10 λεπτά που έκανε μου φάνηκαν 2 ώρες, μέχρι να τον δω ότι είναι ζωντανός και όλα πάνε καλά. Από αυτό το σκοινί που είχα στα χέρια μου εξαρτιόταν η ζωή του. Ήταν σαν να ήμουν εγώ μέσα. Είχα αγχωθεί πάρα πολύ και ήθελα να του δώσω ακόμα και την παραμικρή βοήθεια που μπορούσα.
Μετά μου είπε ότι χάρηκε πάρα πολύ που το κατάλαβα ότι επιστρέφει και τον καθοδηγούσα να βγει…

Αποστολή στο Δυρό
Η άλλη είναι όταν είχαμε πάει στο Δυρό, εκεί ήταν μία στιγμή έξαψης, όταν είχαμε βρει τα οστά του απολιθωμένου πάνθηρα και του πουλιού… από το άγνωστο τμήμα του σπηλαίου. Σε ένα κατηφορικό επικλινές σημείο ανακαλύψαμε ένα πουλί που είχε αποκολληθεί το κεφάλι και έχει πέσει μέσα στη λίμνη…

-Αυτός είναι ο δεύτερος (ακέφαλος) πάνθηρας…
-Πάνθηρας; Μα αυτό έμοιαζε με πουλί…
-Όχι-όχι είναι πάνθηρας
-ΟΚ λοιπόν, εγώ το είχα στο νου μου σαν πουλί…ας είναι…

Αποστολή στην Τραχήλα
Το σπήλαιο της Τραχήλας επίσης με είχε εντυπωσιάσει. Είχε ένα κακοτράχαλο μονοπάτι που έκανε την επίσκεψή μας εκεί ολόκληρη ιστορία, αλλά όταν φτάσαμε αποζημιωθήκαμε με το παραπάνω. Εκεί, την εποχή των κουρσάρων, κατέβαιναν οι κάτοικοι από διάφορα χωριά για να κρυφτούν. Βρήκαμε λοιπόν μέσα πήλινα αγγεία και οστά ζώων.

Αγία Τριάδα Καρύστου
Στην Κάρυστο με είχε εντυπωσιάσει το ύψος που έχει σε κάποια σημεία …κάποια ανοίγματα οροφής που είναι πάνω από 30 μέτρα.
Πολύ χαρακτηριστικό βέβαια γεγονός ήταν και η διάνοιξη του χερσαίου σιφονιού που ήταν γεμάτο με άμμο. 15 μέτρα μήκος πρέπει να είχε και το ανοίξαμε για να παρακάμψουμε ένα πνιγμένο σιφόνι και να αποφύγουμε την κατάδυση εκεί.

-Γιατί σταματήσατε τη σπηλαιολογία;
-Όταν παντρευτήκαμε με τη Θεώνη εγώ συνέχισα, αλλά η γυναίκα μου σταμάτησε…δεν ήταν αυτός ο λόγος όμως. Ήταν κάποια προβλήματα υγείας και έπρεπε αναγκαστικά να σταματήσουμε σιγά-σιγά. Μετά μπήκαν και νεώτερα μέλη και συνέχισαν να κάνουν εξερευνήσεις.

-Θα ξαναγύρναγες στη σπηλαιολογία;
-Ωραίο ερώτημα αυτό. Μέσα από την καρδιά σου λέω ότι ποτέ δεν σταματήσαμε. Πάντα είμαστε σπηλαιολόγοι, πάντα το έχουμε μεράκι και όνειρο και βέβαια πάντα ευχή μας είναι να βρεθούμε σε μία αποστολή.

-Να μια ωραία ιδέα. Τι θα λέγατε αν οργανωνόταν μία αποστολή για τα παλαιά μέλη του ΣΠΕΛΕΟ. Θα συμμετείχατε;
-Ναι, ναι να οργανωθεί. Να είναι Σαββατοκύριακο και θα έρθουμε όλοι. Ήταν εποχή που δεν είχαμε μείνει σαββατοκύριακο μέσα... τρομερό. Κατεβαίναμε με ένα-δύο αυτοκίνητα και μοιραζόμασταν τα έξοδα.

-Υπάρχουν στιγμές που αναπολείτε;
-Υπάρχουν στιγμές που τα κουβεντιάζουμε με τις ώρες. Πραγματικά πρέπει κάποια στιγμή να βρεθούμε.

-Ποιο ήταν το θετικό του ΣΠΕΛΕΟ κατά την άποψή σου;
-Πέρα από τη συντροφικότητα… Ανέκαθεν είχαμε μια αντίληψη που ήταν έξω από οικονομικά συμφέροντα. Διαθέταμε τον σύλλογο και τον εαυτό μας για να λύσουμε προβλήματα. Πηγαίναμε αφιλοκερδώς να χαρτογραφήσουμε, να φωτογραφήσουμε και να εξερευνήσουμε το κάθε σπήλαιο και στο τέλος παραδίδαμε τις εργασίες μας.

-Μια συμβουλή για τους νεότερους σπηλαιολόγους;
Θα σου δώσω κάποιες συμβουλές μέσα από κάποια εμπειρία: ανεβαίναμε ένα τμήμα του Δυρού που είχε μορφή μικρού βαράθρου. Ένας σταλαγμίτης μπορεί να έχει διάμετρο περίπου 50 πόντους αλλά από κάποιον σεισμό θα μπορούσε να έχει δονηθεί κι εσύ να νομίζεις ότι μπορεί να σε κρατήσει και τελικά να φύγεις και με αυτόν κάτω. Δεν συνέβη κάτι τέτοιο, γιατί οριακά προλάβαμε το «κακό». Πάντα πρέπει να είσαι προσεχτικός και επιφυλακτικός και εμείς πάντα αφήναμε μπροστά τον πιο έμπειρο να περάσει για να δούμε κιόλας. Οι νεότεροι ποτέ δεν κάναμε την αυθαιρεσία να περάσουμε ένα δύσκολο σημείο εάν είχαμε κάποιον πιο έμπειρο μαζί. Ή την βοήθεια ή την επίβλεψη του. Επίσης πάντα πηγαίναμε 2 ή 3 άτομα. Ποτέ μόνοι μας. Εάν συνέβαινε κάτι υπήρχε κάποιος να φέρει μία βοήθεια. Τέλος ακόμα και με το φως ήμασταν πολύ προσεκτικοί, όταν κάναμε διάλειμμα κλείναμε τα φώτα. Και αφήναμε μόνο ένα αναμμένο ή και κανένα.

Πως σας φάνηκε η ιδέα για μια μεγάλη αποστολή με όλα τα παλιά μέλη; Πως θα ήταν μία αποστολή που οι παλιοί θα μάθαιναν από τους νέους τις νέες τεχνικές και οι νέοι θα μάθαιναν μέσα από τις εμπειρίες των παλιότερων; Νομίζω ότι είναι κάτι που θα πρέπει να σκεφτούμε.

Επιστροφή

Περισσότερες φωτογραφίες:

ΔΙΕΡΕΥΝΩΝΤΑΣ ΤΗ ΓΗ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑ

Μιχάλη Δ.Δερμιτζάκη, Σπύρου Π. Λέκκα

Με τον τίτλο "Διερευνώντας τη Γη" οι συγγραφείς τονίζουν ότι ο χαρακτήρας του βιβλίου αυτού είναι η εισαγωγή στη διερεύνηση της Γης και η παράθεση στοιχείων και γνώσεων που κάνουν δυνατή τη περαιτέρω αυξητική πορεία των γεωγνωστικών αντικειμένων στους φοιτητές της Γεωλογίας. Η πρωτοτυπία του βιβλίου έγκειται στο ότι οι συγγραφείς προσπάθησαν να αναπτύξουν τα κεφάλαια και οι γνώσεις έτσι ώστε και ο πρωτοετής φοιτητής της γεωλογίας και οι σπουδαστές των πολυτεχνικών σχολών η ακόμα και ένας φυσιοδίφης να μπορούν να κατανοήσουν το γνωστικό αντικείμενο που λέγεται Γη και να πάρουν μια μικρή γεύση των υπόλοιπων ειδικοτήτων της Γεωλογίας.

600 Σελίδες, 21 κεφάλαια, και πλούσια βιβλιογραφία, αν κάποιος θέλει να ξεκινήσει να μπει στον κόσμο της Γεωλογίας αξίζει να αρχίσει με αυτό.

Εκδόσεις ΑΝΑΤΎΠΩΣΗ, τιμή 22,10€, εγώ το βρήκα στον Παπασωτηρίου.

Επιστροφή

Αυτόν τον μήνα το μόνο που βλέπαμε ήταν τεχνικές συζητήσεις. Το forum μετατράπηκε σε Online μαθήματα σπηλαιολογικών τεχνικών. Εκτός όμως από τεχνικές είχαμε ημερολόγια, προβολές και άλλα, και πιο συγκεκριμένα:

Ανανεωμένη ιστοσελίδα του ΣΕΛΑΣ
Η έκπληξη που δεν περίμενε κανένας. Ριζική η αλλαγή στο site. Συγχαρητήρια

Γενική Συνέλευση ΣΕΛΑΣ
Προβολή slides στον ΣΕΛΑΣ
Τα γραφεία του ΦΟΣ

Ημερολόγιο ΕΣΕΦ για το2006
Ημερολόγιο ΣΠΕΛΕΟ για το 2006
Τα ημερολόγιά μας

Μπλουζάκια 8ης και ΦΟΣ
Εάν δεν κάνατε shopping-therapy στην Πανελλήνια, έχετε ακόμα την ευκαιρία σας…

Χριστουγεννιάτικο Bazaar ΣΠΕΛΕΟ
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος ο ΣΠΕΛΕΟ θα είναι άκρως Χριστουγεννιάτικος

Κύκλος επιμορφωτικών εκδρομών σε αξιοποιημένα σπήλαια-ΧΕΙΡΩΝ
Αν και λίγο μακριά, η πρόταση ήταν δελεαστική

Εκδήλωση για την ανεύρεση του κρανίου τού Αρχανθρώπου
H σωτηρία του Αράχθου είναι υπόθεση όλων μας
Νέο στοιχεία για το βάθος του "Πύργου" Υμηττού
Αποστολή στην Σάμο 2
Κατάβαση φαραγγιού των Μύλων από τον ΠΟΑ
Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή...
H ..Κατσίκα, οι Πυροσβέστες και οι Αρχαιολόγοι !!!
και η άποψη του Κατσιαβού για τα όσα έχουν ακουστεί για τη Βελανιδιά…

Polish version of side-mount
Μάτι του Λιλη
Καταδυτική ενημέρωση

Απογραφή σπηλαιοκαταδυτικής δράσης του ΣΠΕΛΕΟ 1982-2004
Έκλεψε τις εντυπώσεις η δουλειά και η οργάνωση του γ. Γραμματέα του ΣΠΕΛΕΟ, Κώστα Αποστολόπουλου.

Σεμινάρια Α' επιπέδου από τον ΦΟΣ
Τα παιδιά φαίνεται να το διασκεδάζουν ΠΑΡΑ πολύ!

1η Συνάντηση της Χαρτογραφικής Κοινότητας στην 8η ΠΣΣ
Ο θεσμός των Πανελλήνιων Σπηλαιολογικών Συναντήσεων
Η συνέχεια της 8ης…

Κινητικά Προβλήματα και Σπηλαιοεξερευνήσεις
Μεταχείριση σπηλαιολογικού εξοπλισμού

GPS και σφάλματα
Μπουκάλες Ασετυλίνης
Tρυπάνια: μπαταρίας ή βενζινοκίνητα;
Αναρρίχηση μέσα στα σπήλαια
Πώς ασφαλίζουμε το φρένο χειρός στον κεντρικό μας;
Παράκαμψη ή αλλαγή και γιατί?
Είναι ο κόμπος "του Μίκυ" πανάκεια?
Ψάρεμα υλικών
Ποδοστήριο ή Ποδωστήριο...
Κόμπος του "Μίκυ"...
Τεχνικές και quiz για να μάθετε και λεπτομέρειες που πολλοί ίσως δεν γνωρίζατε…

Dive Rite 10 watt HID Φωτιστικό
Ιμάντας στην κορυφογραμμή
Κάποιος έχασε κάτι και κάποιος πουλάει κάτι άλλο…

Επιστροφή

Άλλη τεχνική που χρησιμοποιείται για απεγκλωβισμό συντρόφου από το σχοινί, η οποία θέλει λίγο περισσότερη δύναμη από τον διασώστη….. αλλά είναι γρήγορη και απλή.

Απελευθέρωση με πάτημα στο ποδωστήριο

1. Πλησιάζουμε το θύμα από κάτω.
2. Σηκώνουμε το θύμα και το συγκρατούμε ώστε να μην πέφτει πίσω.
3. Περνάμε τα φρένα μας πάνω από το crol του.
4. Ασφαλίζουμε το θύμα με το descendeur του oσο το δυνατόν πιο κοντά στο crol του.
5. Βγάζουμε την μανίλια του από το σχοινί.
6. Με την μικρή μας λανιέρα, κάνοντας την μισή, την συνδέουμε στο κεντρικό του (από την κάτω πλευρά). Αλλιώς, χρησιμοποιούμε δυο κρίκους (Προσοχή όταν κρεμαστούμε από το θύμα να μην μπλέξουν τα σχοινιά και τρίβονται).
7. Βγάζουμε την ασφάλεια της μανίλιας μας
8. Βγάζουμε το crol μας.
9. Πατάμε στο ποδωστήριο με τα δυο πόδια και παίρνουμε το βάρος του θύματος.
10. Βγάζουμε το crol του.
11. Κατεβαίνουμε μέχρι να κρεμαστεί στο descendeur. (Τοποθετούμε την μανίλια σε κατάλληλο ύψος στο σχοινί ώστε να μπορέσουμε να την πάρουμε αφού έχουμε κατέβει πια χαμηλά).
12. Κρεμόμαστε από το θύμα.
13. Λύνουμε το descendeur.
14. Κατεβαίνουμε.

Αν υπάρχει πιο κάτω αλλαγή, αλλάζουμε με το δικό μας descendeur.

Προσοχή στο μήκος του ποδωστηρίου (βολεύει να είναι ένα σε κάθε πόδι και κοντό).
Επιπλέον υλικά: 1 κρίκος

Επιστροφή

• Συνεχίζονται και τελειώνουν στις αρχές Δεκεμβρίου τα σεμινάρια σπηλαιολογίας του ΣΠΟΚ. Τα σεμινάρια παρακολουθούν 12 άτομα, αριθμός ιδιαίτερα μεγάλος αν αναλογιστούμε ότι την ίδια περίοδο σε αντίστοιχα σεμινάρια ορειβασίας –συμμετείχαν 6 άτομα.
• Την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2005 και ώρα 7.00 μμ στα γραφεία του ΣΕΛΑΣ θα πραγματοποιηθεί η ετήσια Γενική Συνέλευση του συλλόγου.
• Παρατέθηκε η έκθεση στο Βυζαντινό Μουσείο έως την 1/1/2006
• Χρόνος μετακομίσεων το 2005. Εκτός από τον ΣΠΕΛΕΟ, που ως γνωστό μετακόμισε πλέον στα νέα γραφεία του, και τον Ποσειδώνα που και αυτός απέκτησε γραφεία στην Αθήνα, δύο ακόμη σύλλογοι πήγαν σε νέα γραφεία, ο ΦΟΣ και ο ΣΠΟΚ.
• Κανονικά συνεχίζονται και τα σεμινάρια του ΦΟΣ …
• Τελείως νέα μορφή απέκτησε η ιστοσελίδα του ΣΕΛΑΣ, έχει τα πάντα, πραγματικά μας εντυπωσίασε.
• Κυκλοφορεί το ημερολόγιο του ΣΠΕΛΕΟ για το 2006 με θέμα το σπήλαιο του Μααρά.
• Τελείωσε η χαρτογράφηση του σπηλαίου Πύργος Υμηττού από τον ΣΕΛΑΣ, και βρέθηκε κατά 28μ. μικρότερο, έτσι γίνεται το δεύτερο σε βάθος μετά από αυτό του Γερμανικού.
• Συνεχίστηκαν οι προσπάθειες σπηλαιοδυτών σε πηγή της Νότιας Ελλάδας με σημαντικά αποτελέσματα. Περιμένουμε νέα τους.
• Σπηλαιοκατάδυση από μέλη του ΣΠΕΛΕΟ σε σπήλαιο της Λακωνίας. Οι δύτες καταδύθηκαν μέχρι τα 25μ ενώ το σιφόνι βαθαίνει τουλάχιστον άλλα 10μ.
• Χριστουγεννιάτικο Bazαar στον ΣΠΕΛΕΟ στις 14 Δεκεμβρίου και ώρα 7μμ στα νέα γραφεία.
• Προβολή για σπηλαικαταδύσεις στα σπήλαια Βουλιαγμένης και Ελεφάντων έγινε στον ΠΟΑ από τον Β.Γιαννόπουλο, την Τετάρτη 23 Νοεμβρίου.
• Ο ΧΕΙΡΩΝ ξεκινάει κύκλο επιμορφωτικών εκδρομών σε αξιοποιημένα σπήλαια και θέσεις ιδιαιτέρου γεωλογικού κάλλους.
• Ο ΕΣΕΦ ετοιμάζει ημερολόγιο για το 2006, με φωτογραφίες από τις δράσεις του. Τιμή 5 εως 8€ (ανάλογα με την ποσότητα που θα τυπωθεί).
• Έκτακτη Γενική Συνέλευση της Σ.Ο.Ε. στις 28-1-2006 για τροποποίηση του καταστατικού της και Γενική Συνέλευση της Σ.Ο.Ε. στις 29-1-2006 στα γραφεία του Σ.ΕΛ.Α.Σ.
  

Επιστροφή

Επιστροφή

Για να βάλετε την αγγελία σας ή να δηλώσετε ενδιαφέρον για κάποιο από τα παρακάτω προϊόντα επικοινωνήστε με το smallad@speleonews.com.

*Επιλέξτε τη φωτογραφία που σας ενδιαφέρει για να δείτε περισσότερες λεπτομέρειες

Επιστροφή

Επιμέλεια Σύνταξης
Θωμάς Θεοδοσιάδης

Καλλιτεχνική κ Ηλεκτρονική Επιμέλεια
Έλενα Λάλου

Επιμέλεια-Διόρθωση Κειμένων
Αμίκα Λυκιαρδοπούλου

Επιμέλεια Ύλης
Στέφανος Νικολαΐδης

Φωτογραφία Εξώφυλλου
Θωμάς Θεοδοσιάδης

Κείμενα-Συνεργασίες
Αδαμόπουλος Κώστας
Βλαχόπουλος Άγγελος
Θωμάς Θεοδοσιάδης
Θεοδωρόπουλος Ανδρέας
Καραγιάννης Δημήτρης
Λάλου Έλενα
Λουκίδης Αλέξανδρος
Μάγκος Κώστας
Νικολαϊδης Στέφανος
Τσάκωνας Τάκης

Φωτογραφίες
Θωμάς Θεοδοσιάδης
Γιώργος Τριανταφύλλου
Στέφανος Νικολαίδης
Ανδρέας Κατσάνος
Ανδρέας Θεοδωρόπουλος
Άγγελος Βλαχόπουλος