Το 1996 μια μικρή, πλην όμως έμπειρη ομάδα σπηλαιοδυτών του ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο, πραγματοποίησε τις πρώτες εξερευνητικές διεισδύσεις στην πηγή Σίντζι Αρκαδίας.

Εκείνη την περίοδο κατάφεραν να διεισδύσουν περίπου 120 μέτρα , ενώ ερεύνησαν και κάποια παρακλάδια του σπηλαίου. Το σπήλαιο έδειχνε να μην σταματά εκεί, όμως η έλλειψη εξοπλισμού δεν επέτρεψε να ανακαλύψουν όλα τα μυστικά της πηγής. Η εξερεύνηση σταμάτησε εκεί με την υπόσχεση να γυρίσουν στο μέλλον και να συνεχίσουν την εξερεύνηση.

Οχτώ χρόνια αργότερα, την καλοκαιρινή περίοδο του 2004 ο Βασίλης Τριζώνης επιστέφει με τον Γιώργο Τριανταφύλλου και τον Γιάννη Καλοπίση για τις πρώτες αναγνωριστικές καταδύσεις.

Οι πρώτες διαπιστώσεις είναι ότι δεν εντοπίστηκαν ψάρια στην πηγή, σε αντίθεση με τις αποστολές του 1996, ενώ για την πρόσβαση στην είσοδο της πηγής χρειάστηκε να απομακρυνθούν πολλά κλαδιά δέντρων και χορτάρια…

Προχωρήσαμε άλλα 100 μέτρα και ξεκινήσαμε τη χαρτογράφηση του μέχρι τότε εξερευνημένου τμήματος.

Η αποστολή εξερεύνησης συνεχίστηκε το Δεκέμβριο του 2005. Με υπεύθυνο αποστολής το Βασίλη Τριζώνη, η νέα γενιά σπηλαιοδυτών του ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο, Jan Van Driel , Καλοπίσης Γιάννης , Πρωτόπαππας Γιάννης και Τριανταφύλλου Γιώργος με τη σημαντική υποστήριξη της Έλενας Λάλου πραγματοποίησε μία σειρά από καταδύσεις με θεαματικά αποτελέσματα.

Από την τελευταία επίσκεψη, ο περιβάλλων χώρος της πηγής αναδιαμορφώθηκε με την κατασκευή πέτρινων τοιχίων και υποδομής αναψυχής με παγκάκια, παιδική χαρά και τραπέζια πικ-νικ από το Δήμο της περιοχής. Η όλη κατασκευή είναι από πέτρα και ξύλο και το αισθητικό αποτέλεσμα μας εντυπωσίασε. Η μικρή λίμνη που υπήρχε μετά την έξοδο της πηγής έχει οριοθετηθεί από πέτρινο χαμηλό τοίχο και καταλήγει σε αρδευτικό κανάλι.

Επιπλέον, η έξοδος της πηγής είχε καθαριστεί από τα χόρτα και τα δέντρα. Από τις εργασίες διαμόρφωσης δεν παρατηρήθηκαν επεμβάσεις στη φυσική είσοδο του σπηλαίου.

Η είσοδος είναι μια στενή διάκλαση και βρίσκεται πίσω από ένα μικρό βράχο. Έχει κλίση σχεδόν 45 μοίρες και καταλήγει σε μια μικρή αίθουσα διαστάσεων 4 x 3 μέτρων με βάθος 4,5 μέτρων . Όπως και στην αποστολή του 2004 δεν παρατηρήσαμε ίχνη ψαριών, όπως είχαν δει το 1996, παρατηρήσαμε όμως μικρές καραβίδες μήκους μερικών εκατοστών σε απόσταση 50 – 60 μέτρων από την είσοδο. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να πάρουμε δείγμα, λόγω της έλλειψης κατάλληλων δοχείων.

Η κύρια διαδρομή έχει κατεύθυνση 220° . Υπήρχε σχετική ροή, τα τοιχώματα είναι ασβεστολιθικά με πολύ κοφτερά σημεία, καθόλου σταλακτιτικό διάκοσμο και σχετικά μικρή ποσότητα ιζήματος. Η διαύγεια του νερού σε γενικές γραμμές ήταν καλή, όμως σε κατάδυση μετά από βροχή η ορατότητα μειώθηκε σε 1 με 2 μέτρα λόγω αύξησης του ιζήματος. Η μέση θερμοκρασία του νερού το μήνα Δεκέμβριο ήταν σχεδόν 10 °C .

Ο κύριος άξονας του σπηλαίου μέχρι τα 100 μέτρα , έχει αρκετές στροφές. Σε εκείνο το σημείο υπάρχει μια μικρή αίθουσα όπου ο βασικός άξονας του σπηλαίου αλλάζει κατεύθυνση (5 °), γίνεται πιο στενός και βαθαίνει, περίπου στα 11 μέτρα . Ο διάδρομος τελειώνει στα 211 μέτρα σε μια αίθουσα με αρκετό ίζημα, το οποίο με την παραμικρή κίνηση θολώνει και μειώνει δραματικά την ορατότητα. Η πιθανή συνέχεια του σπηλαίου δείχνει να είναι στο παρακλάδι στα 160 μέτρα , το οποίο και ακολουθήσαμε. Η κατεύθυνση του είναι 90 ° , στην αρχή του έχει μια σχετικά μεγάλη αίθουσα (3 x 4 μέτρα ) και μέγιστο βάθος 20 μέτρα . Στην παρούσα φάση της εξερεύνησης σταματήσαμε στα 140 μέτρα μήκος.

Σε όλο το μήκος του βασικού άξονα παρατηρήσαμε, εντοπίσαμε και καταγράψαμε αρκετές διακλαδώσεις τις οποίες σκοπεύουμε να εξερευνήσουμε σε επόμενες αποστολές. Η χαρτογράφηση για αυτά τα 480 μέτρα έχει ολοκληρωθεί, ενώ έχει ήδη εγκατασταθεί μίτος σε όλη τη χαρτογραφημένη περιοχή.

Κάθε μία από τις επτά συνολικά αποστολές που πραγματοποιήσαμε μέσα στο 2005, συνοδεύτηκε από σειρά αντίξοων καταδυτικών και καιρικών συνθηκών.

Ενδεικτικά αναφέρω: Οι Van Driel και Πρωτόπαππας μετά από ένα στενό πέρασμα σε παρακλάδι στα 350 μέτρα δυσκολευτήκαν να επιστρέψουν στον κυρίως αγωγό καθώς η μηδενική ορατότητα που επικράτησε στο χώρο λόγω του ιζήματος και τα πολλά υλικά που έφεραν επάνω τους, τους εμπόδιζαν να τοποθετήσουν το σώμα τους σε κατάλληλη κλίση για να περάσουν την στενωπό. Μοναδική εμπειρία όπως είπαν…

Αλλά και οι κακές καιρικές συνθήκες δεν εμπόδισαν την προσπάθεια των Van Driel , Πρωτόπαππα, Τριανταφύλλου και Τριζώνη να ετοιμαστούν και να καταδυθούν με καταρρακτώδη βροχή και με το θερμόμετρο να αγγίζει τους 6 ο C .

Μικροπροβλήματα κατά τη διάρκεια της εξερεύνησης όπως πλημμύρισμα στεγανών στολών, απώλεια ή καταστροφή υλικών κλπ ξεπεράστηκαν και η ομάδα κατάφερε όλες τις φορές να φέρει εις πέρας τη δύσκολή αποστολή της.

Είναι στους μελλοντικούς σκοπούς μας να προγραμματίσουμε νέες εξερευνητικές καταδύσεις στην πηγή του Σίντζι, ώστε να ολοκληρωθεί η εξερεύνηση του σπηλαίου.

Γιώργος Τριανταφύλλου - Αναδημοσίευση από το περιοδικό SPELEONEWS